September en begin oktober zijn vaak de meest ideale maanden om te wandelen in de bergen. Een heerlijk nazomerweertje i.p.v. een vaak te hete zomer, geen troepen toeristen meer in de bergen en de ideale manier om te ontsnappen aan die drukke eerste schoolmaanden.
Dus proberen we er deze maand echt wel zo vaak als mogelijk op uit te trekken. We merken dat we regelmatig al eens dezelfde wandelingen maken, wat na bijna 4 jaar Zwitserland niet abnormaal is natuurlijk. Toch ga ik graag op zoek naar ‘nieuwe’ wandelingen. Er zijn een aantal voorwaarden verbonden aan onze perfecte wandelingen: afstand max. 15 km, hoogtes max 500 hoogtemeters, liefst een lus of toch een wandeling waarbij we makkelijk terug aan de wagen geraken en natuurlijk graag nog wat mooie tafereeltjes onderweg.
En zo vond ik dit onontdekt pareltje in kanton St. Gallen. Atzmännig is een 50 minuutjes rijden vanuit Thalwil (een uurtje vanuit Zürich) en heeft meerdere grote parkings. Toch raad ik aan om, zoals vaak, vroeg te starten want beneden aan het dalstation zijn een aantal attracties voor kinderen en een restaurant en zo raakt de parking snel vol met mensen die niet gaan wandelen maar komen eten/spelen. Straks nog meer over het speelpark. De parking is trouwens betalend.
Wij kochten 4 ticketjes enkele rit op de zetellift om ons van Talstation naar Bergstation te brengen. Het was een heerlijk ritje met de opkomende zon op onze snoet aangezien we daar al iets na 9 uur waren (de lift gaat trouwens om 9 uur open). Halverwege, bij het Mittelstation, mag je gewoon blijven zitten. Het Mittelstation is de stopplaats voor de rodelbaan. Straks meer daarover.
Boven mag je al meteen genieten van de prachtige vergezichten over de Zürichsee, de Glarner Alpen en in de verte zelfs enkele toppers zoals de Titlis en de Jungfrau (bij helder weer). Vanaf het mooie uitkijkpunt wandel je minder dan 1 minuut naar de start van de wandelingen. Wij volgden Chrüzegg. Je hebt bij Rotstein twee opties om tot bij berghut Chrüzegg te geraken. Of je neemt de iets lager gelegen wandeling langs Grosse Rotstein of je gaat over de Tweralpspitz. De laatste optie is iets meer klimmen en je doet er 20 min. langer over.
Soms heb je geen keuze want blijkbaar zijn er regelmatig schietdagen over de Tweralpspitz waardoor je verplicht langs de Grosse Rotstein moet wandelen. Wij hadden geluk en konden door. Bij versperring staat er een duidelijk bord om je op de hoogte te brengen.
Deze wandeling is niet extreem moeilijk of zwaar maar je kan niet zomaar iedereen meenemen. Er zijn stevige (korte) klimmetjes maar je wandelt vaak op de smalle heuvelrug en wanneer het net geregend heeft of de grond is nog vochtig na de nacht dan is het op sommige plaatsen ook wat modderig. Opletten dus.
Na wat op en neer wandelen, met onderweg prachtige vergezichten, kom je halverwege de wandeling aan bij berghut Chrüzegg. Daar kan je zowel binnen of op het terras genieten van een fris of warm drankje en wie wil kan een typische Zwitserse lunch verorberen: Schnitzel, braadworst, een vlees/kaasschoteltje, Alpenmagronen,… Naast de berghut is een klein hutje waar je kaas of een koffie/drankje on the go kan kopen. En er is een klein speeltuintje.
Na berghut Chrüzegg ga je bijna alleen maar dalen (volg Atzmännig Schutt). Een stevige afdaling met steile heuvels en trapjes ingebouwd in de berg. Goeie schoenen en eventueel wandelstokken zijn geen overbodige luxe. Mijn bovenbeentjes hebben de afdaling de day after gevoeld. Maar gezonde pijn noemen we dat hier.
De wandeling is in totaal zo’n 7,5 kilometer lang. Je stijgt zo’n 200 meter en daalt een 500 meter (vooral tijdens het 2de deel van de wandeling). Er zijn ook opties waarbij je na Chrüzegg terugwandelt naar het bergstation en de zetellift terug naar beneden neemt.
Zelf vonden wij het een enorm gevarieerde wandeling met hele mooie zichten en de combinatie van groene heuvels, dennenbossen, het zicht op de Zürichsee, de iets hogere Glarner alpen in de verte en dan de besneeuwde bergtoppen helemaal ver weg. Van alles een beetje, een beetje vanalles. Op en top Zwitserland-gevoel.
Voor de mensen met kinderen: Atzmännig heeft naast de parking en het dalstation een mini attractiepark met verschillende speeltoestellen die zonder personeel bediend worden. Je hebt vooral muntjes van 1 en 2 Zwitserse frank nodig maar er is een wisselautomaat. Zelf mochten onze stevige en flinke stappers het waterkanon uitproberen. Een automatisch touw trekt je bootje omhoog op rails en schiet, eens je boven bent, het bootje met volle kracht naar beneden waar je in een waterplas terecht komt. Ik zag lachende gezichtjes dus top.
Naast de kleinere attracties heb je nog de rodelbaan. We betaalden 5,5 Zwitserse frank voor een ritje voor kinderen onder de 16 jaar. Gust en Julia gingen samen met de zetellift naar boven (Mittelstation) waar ze het stoeltje van een medewerker kregen. En dan natuurlijk heerlijk naar beneden rodelen.
Rond 15 uur keerden we heel erg tevreden (mooie en gevarieerde wandeling, lekkere Zwitserse lunch en 2 enthousiaste pubers) terug huiswaarts.
Zalig die september zondagen!
Tiny in de bergen 