Tips and tricks 102: Mettmen

Mettmen, nog nooit gehoord, nog nooit gelezen, nog nooit geweest. Wel, tot vorige week was dit het geval. Hubby ging de uitstap van de dag kiezen en kwam plots met dit voorstel. Ik citeer hem: ‘We moeten onze auto op een P&R parking zetten, dan 40 minuten een bus nemen, dan een kabellift nemen en dan kunnen we daar een heel mooie wandeling doen.’ Uhu, ok, ik laat me leiden (beetje lijden ook achteraf gezien) dacht ik bij mezelf.

Uitzicht van op de P&R parking in Schwanden

We reden met eigen wagen tot Schwanden (wat een klein uurtje rijden is vanuit Zürich) in kanton Glarus. In Schwanden Däniberg parkeer je je wagen best op de Park and Ride parking om van daaruit de bus te nemen naar het kabelliftje in Kies. Op weekdagen heb je elk uur een bus maar in het weekend om het halfuur (telkens xx:29 en xx:59). Het is niet toegelaten om zelf tot in Kies te rijden. De busrit duurde 40 minuten maar was een waar avontuur. Ongelooflijk hoe die buschauffeur er in slaagde om die hele smalle, soms wel kie(s)zelwegen, te nemen tot in Kies 😉

In Kies kan je je ticket voor de kabellift kopen. Het is een eerder klein liftje met een maximumcapaciteit van 20 personen. Er is geen halbtax korting en een heen- en terug ticket kost CHF24 per persoon. De rit met het liftje is alvast de moeite waard. Het liftje zou elk kwartier vertrekken maar wanneer het druk is, gaat het gewoon de hele tijd op en af.

Eens boven heb je verschillende mogelijkheden. Je kan een heel eenvoudige wandeling van een goed halfuur maken rond het stuwmeer of een iets uitdagender hike uitkiezen. Mijn hubby zou mijn hubby niet zijn als hij bij 30° en volle zon niet voor de uitdagende versie zou gaan. We zouden de Kärpfbrugg-Rundweg doen.

Deze Kärpfbrugg is wel het vermelden waard. Deze brug is namelijk Unesco werelderfgoed. Even een beetje AI hulp om jullie meer te vertellen: De Kärpfbrugg (of Kärpfbrücke) is een indrukwekkende, natuurlijke stenen brug in het kanton Glarus, gelegen in het oudste wildreservaat van Europa: het Freiberg Kärpf. Hier graaft de rivier (de Niederenbach) zich al eeuwenlang een weg door de bergen, wat resulteert in een 50 meter brede en spectaculaire rotsformatie.

Ik snap zijn keuze natuurlijk wel maar de wandeling was net 1 dag geopend dus ik was wel een beetje benieuwd naar de omstandigheden. De eerste helft van de wandeling ging (behoorlijk) goed al moesten we dan al af en toe door wat resterende sneeuw en kabbelende riviertjes van watervallen ploeteren.

Maar we bereikten de Kärpfbrugg vrij vlot. Ik moet wel eerlijk toegeven dat mijn hoofd zo rood als een tomaat zag en dat niet alleen door de hitte maar ook wel door de stijgende hoogtemeters kwam. Op zich was dat wel doenbaar maar de start was meteen vrij stijgend en hubby zijn tempo was ook niet min. Volgens hem had hij die dag de benen 🙂

Aan de Kärpfbrugg zelf lag sneeuw, veel sneeuw, smeltende sneeuw en gladde sneeuw. Ik ben halverwege de klim naar de brug teruggekeerd want zonder de wandelstokken voelde ik me niet zo veilig. Hubby is nog een stukje verder gewandeld.

Normaal moesten we vanaf daar echt de hoogte in en over de brug wandelen om deel twee van de rondweg te vervolledigen maar er lag echt nog teveel sneeuw. We besloten niet gewoon terug te keren van waar we kwamen maar hadden onderweg een afsplitsing gezien richting Mettmen terug. Ik weet dat hubby niet graag zomaar ergens heen en dan terug wandelt dus wou ik wel ergens een soort van rondwandeling maken. Maar hadden we dat vooraf geweten, ik was gewoon tot aan de brug gewandelend en terug hoor.

Overal kabbelde water door de prachtige velden waardoor de ondergrond zo modderig en glad was. Ik ben een bepaald moment wel 15cm diep in de modder gezakt met 1 voet waardoor schoen, kous en broek nogal bruin zagen.

Was het de moeite waard? Ja, zeker, absoluut. Had ik het gedaan als ik vooraf de omstandigheden had geweten? Nee, zeker, absoluut niet. Maar we hebben gelachen, beetje gevloekt maar ook heel hard genoten.

En blijft het mooiste van een hike niet om na het ploeteren terug aan te komen met rode wangen, vuile schoenen maar een hart vol herinneringen?

Maar weet dat je dus ook gewoon de korte toer kan doen mocht ik je nu wat afgeschrikt hebben 🙂

Gepubliceerd door tinyindebergen

#swisslife

Plaats een reactie