Dit is het eerste bericht op mijn nieuwe blog. Deze blog is pas net opgericht, dus kom snel terug voor meer. Meld je hieronder aan om een bericht te ontvangen wanneer ik nieuwe berichten plaats.
Ik moet jullie niet vertellen dat zo’n beslissing maken je leven toch wel even overhoop haalt. Men spreekt soms over een rollercoaster aan gevoelens maar dit klopt ook helemaal. Ik was soms blij, bang, boos,…op 10 seconden tijd.
Ik ben deze blog beginnen schrijven met 2 bedoelingen. Ik wil mijn familie, vrienden en kennissen op de hoogte houden van onze avonturen. De naam van de blog is daarom ook helemaal toepasselijk. Anderzijds wil ik mensen die in dezelfde situatie komen proberen te informeren want zelf had en heb ik ook heel veel nood aan informatie.
Wie zijn we?
Geschreven 08/12/2019
Tiny en Co in de bergen is een Vlaams gezin dat de sprong heeft gewaagd om te verhuizen naar Zwitserland, Zürich. Tiny (Tine) is 39 jaar, Pieter 41 jaar, Gust 10 en Julia 8 jaar.
Al een hele tijd leefde de droom bij Pieter die 15 jaar als freelance IT’er werkte om bij de IT-reus Google te werken. In de zomer van 2019 kwam die droom heel dicht bij en werd de droom zelfs stilletjes aan realiteit.
Er moesten knopen doorgehakt worden. Zouden we die grote sprong in het diepe wagen? Wat zouden de kinderen hier van zeggen? Welke impact zou deze beslissing op ons gezinsleven, het leven van de kinderen,…hebben. Ik kan jullie verzekeren dat we toen wel enkele nachtjes hebben wakker gelegen.
Begin september zeiden we ‘JA’. Het ene gezinslid al wat enthousiaster dan het andere moet ik toegeven. Pieter zag de job helemaal zitten, Julia vond het hele avontuur spannend en droomde ervan om ons nieuwe huisje in te richten (mini-me uhum) maar Gust en ikzelf waren iets meer terughoudend. Gust zou zijn vrienden heel erg missen en zag een afscheid helemaal niet zitten. Ikzelf vond dat mijn leven eigenlijk wel goed liep en vond het dus niet nodig om hier verandering in te brengen (aard van het beestje enzo…).
Begin november is Pieter dan gestart in Zürich bij Google. Ikzelf bleef 7 weken alleen thuis met de kinderen. We keken telkens opnieuw uit naar de weekends. Terug even wat gezinstijd al moest er toch heel wat geregeld en georganiseerd worden. Het terug samen zijn werd een verlangen en zo werd het hele Zürich verhaal concreet.
